Biografia Ernesta Hemingwaya - strona 3
      Stary człowiek i morze | inne lektury | kontakt | polityka cookies |
opracowaniestreszczeniebohaterowieżycie i twórczość autoratest   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Stary człowiek i morze

Biografia Ernesta Hemingwaya

W roku 1941 odbył podróż do Chin, skąd relacjonował wojnę chińsko-japońską.

W roku 1942 zgłosił się na ochotnika do projektu marynarki wojennej. Jego zadanie polegało na pływaniu łodzią rybacką i lokalizowaniu niemieckich łodzi podwodnych u wybrzeży Kuby. Wielu nazywało tę misję „samobójczą”, lecz nie była tak niebezpieczna, jakby się wydawało. Przez cały ten czas Hemingway łowił ryby z przyjaciółmi i dobrze się przy tym bawił. Nie zlokalizował ani jednego niemieckiego u-boota. Ta sytuacja denerwowała Marthę, która uważała, iż jej mąż marnuje swój pisarski talent na chłopięce zabawy.

W roku 1944, jako korespondent wojenny, towarzyszył lotnikom RAF-u podczas ich zadań specjalnych. Podczas pobytu w Anglii odniósł poważne rany głowy w wypadku samochodowym. Chirurdzy założyli mu wtedy ponad pięćdziesiąt szwów. Martha przybyła do szpitali i banalizowała jego obrażenia. Była przekonana, iż był pijany podczas wypadku. Ta kłótnia była końcem ich małżeństwa. W Londynie Hemingway spotkał Mary Welsh, która stanowiła przeciwieństwo Marthy. Była bardzo czuła i opiekuńcza. Pisarz nie miał problemu z wyborem, z którą kobietą chce dalej być.

Po inwazji wojsk amerykańskich na Normandię udało mu się zaciągnąć do armii. W listopadzie 1944 roku oddział nieregularnych żołnierzy dowodzony przez Hemingweya wkroczył do Paryża. Pisarz był zawsze dumny z tego, że jako pierwszy wkroczył do wyzwolonej stolicy Francji. Fakty są jednak takie, że od razu skierował swoje kroki do hotelu Ritz i spędził tam ponad tydzień, pijąc w barze.

Następnie dołączył do swojego przyjaciela, generała Bucka Lanhama, którego odział napierał z północnej Francji na Niemcy. Hemingway spędził z żołnierzami miesiąc, a swoje wspomnienia z niezwykle krwawych walk zawarł w powieści „Za rzekę w cień drzew”. Była to jego jedyna powieść o drugiej wojnie światowej.

Dzieło było źle przyjęte przez krytykę. Hemingway, chcąc udowodnić, że wciąż jest najlepszym powieściopisarzem swoich czasów zaczął pracować nad historią starego rybaka i jego zmagań z wielką rybą. W 1936 roku napisał coś podobnego dla jednej z gazet, a teraz miał zamiar to rozwinąć. We wrześniu 1952 roku powieść „Stary człowiek i morze” sprzedała się w prawie pięciomilionowym nakładzie.


Ogromny sukces finansowy pozwolił pisarzowi na realizacje marzeń. Powrócił do Europy by obejrzeć kilka walk byków, a następnie wraz Mary, udał się na safari do Afryki. W styczniu 1954 roku podczas turystycznego przelotu nad pięknymi krajobrazami „czarnego lądu” ich Cessna uderzyła w słup telegraficzny. Na szczęście, poza złamanymi żebrami Mary, nie odnieśli poważniejszych obrażeń. Nie powstrzymało to ich przed wejściem na pokład samolotu, który miał zabrać ich do Ugandy. Niedługo po starcie maszyna stanęła w płomieniach. Aby wydostać się ze śmiertelnej pułapki, Hemingway wywarzył stalowe drzwi... głową. Ta podróż kosztowała pisarza wiele zdrowia. Miał pękniętą czaszkę, zmiażdżone dwa kręgi, przemieszczony bark, przebitą wątrobę, nerkę i śledzionę, liczne poparzenia oraz znaczny ubytek słuchu i wzroku.

28 października 1954 Hemingway został uhonorowany Literacką Nagrodą Nobla. Lecz z powodu licznych obrażeń nie mógł odebrać nagrody osobiście. Pogarszający się stan zdrowia nie pozwalał mu pracować. Nie opublikował już więcej żadnej powieści.

W 1959 roku magazyn „Life” zwrócił się do niego z prośbą, by napisał artykuł o pojedynku Antonio Ordonez’a i Louis’a Miguela Dominguin’a, dwóch największych matadorów. Udał się do Hiszpanii, podróżował wraz z bohaterami swojego artykułu i gromadził materiały. „Niebezpieczne lato” ukazało się w trzech częściach na łamach magazynu. Było to ostatnie, oficjalne dzieło Hemingwaya.

Pisarz popadł w nałóg alkoholowy. Zmuszony do opuszczenia Kuby, przez rewolucję Fidela Castro, przeniósł się wraz z żoną do Ketchum w stanie Idaho. Jednak piękne krajobrazy nie cieszyły artysty. Zaczął cierpieć na poważną depresję. Jego żona zwróciła się o pomoc lekarską, gdy pisarz po raz pierwszy wspomniał o samobójstwie. Hemingway przechodził terapię szokową, ale przynosiła ona jedynie negatywne efekty. Najgorszym z nich była utrata pamięci, co w przypadku Hemingwaya było wielkim cierpieniem. Nie mógł już pisać, ani wspominać przygód, które dane mu było przeżyć.

strona:    1    2    3    4  


Szybki test:

Jako reporter Hemingway zdawał relacje z:
a) wszystkie odpowiedzi są poprawne
b) konferencji w Lozannie
c) wojny grecko-tureckiej
d) Konferencji Genewskiej
Rozwiązanie

Pracę w gazecie Hemingway dostał w wieku:
a) szesnastu lat
b) piętnastu lat
c) siedemnastu lat
d) osiemnastu lat
Rozwiązanie

Ernest Miller Hemingway urodził się w stanie:
a) Illinois
b) Colorado
c) Oklahoma
d) Alabama
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

Inne
Charakterystyka Santiago - „Był starym człowiekiem, który łowił ryby w Golfsztromie (…)”
„Stary człowiek i morze” – streszczenie szczegółowe
Czas i miejsce akcji opowiadania „Stary człowiek i morze”
Geneza „Starego człowieka i morze”
„Stary człowiek i morze” jako opowiadanie - parabola
Problematyka opowiadania „Stary człowiek i morze”
Charakterystyka pozostałych bohaterów opowiadania „Stary człowiek i morze”
„Stary człowiek i morze” – streszczenie w pigułce
„(…) człowiek nie jest stworzony do klęski - powiedział. - Człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać”
Motywy literackie w „Starym człowieku i morze”
Symbolika „Starego człowieka i morza”
Motyw przyjaźni w opowiadaniu „Stary człowiek i morze”
Problem dumy, zwycięstwa i klęski w opowiadaniu „Stary człowiek i morze”
Kompozycja i struktura opowiadania „Stary człowiek i morze”
Styl i narracja opowiadania „Stary człowiek i morze”
Plan wydarzeń opowiadania „Stary człowiek i morze”
Biografia Ernesta Hemingwaya
Pierwowzór Santiago?
Ekranizacje opowiadanie "Stary człowiek i morze"
Kalendarium twórczości Ernesta Hemingwaya
Kim był Joe DiMaggio?
„Szczęście jest czymś, co przychodzi pod wieloma postaciami, więc któż je może rozpoznać?”
Wielcy o Hemingwayu
Najważniejsze cytaty – „Stary człowiek i morze”
Bibliografia





Tagi:
Partner serwisu: